جدید
خانه / دینی و مذهبی / خاندان نور / احادیث / احادیثی از امام رضا (علیه السلام)

احادیثی از امام رضا (علیه السلام)

احادیثی از امام رضا (علیه السلام)

امام رضا علیه السلام : طَعمُ الماءِ طَعمُ الحَیاهِ ؛ [ بحار الأنوار ، ج ۴۹ ، ص ۹۹ .]

امام رضا علیه السلام : مزه آب ، مزه زندگى است .

امام رضا علیه السلام : طَبائِعُ الجِسمِ عَلى أربَعَهٍ : فَمِنها الهَواءُ الَّذی لاتَحیَا النَّفسُ إلاّ بِهِ و بِنَسیِمِهِ ؛ [ الکافى ، ج ۸ ، ص ۲۳۰ .]

امام رضا علیه السلام :طبیعت جسم بر چهار گونه است : یکى از آنها هوا است که جان با آن و با نسیمش زنده مى شود .

امام رضا علیه السلام : مِن أخلاقِ الأنبیاءِ التَّنظُّفُ ؛ [ بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۳۵ .]

امام رضا علیه السلام :پاکیزگى از اخلاق پیامبران است .

امام رضا علیه السلام : مَن أرادَ أن لایُؤذِیَهُ مِعدَتُهُ فَلا یَشرَب بَینَ طَعامِهِ ماءً ؛ [ بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۳۲۳ .]

امام رضا علیه السلام :هر که مى خواهد معده اش آزارش ندهد ، در بین غذا آب نخورد .

امام رضا علیه السلام : شُربُ الماءِ البارِدِ عَقیبَ الشَّى ءِ الحارِّ أوِ الحَلاوهُ یَذهَبُ بِالأسنانِ ؛ [ مستدرک الوسائل ، ج ۱۶ ، ص ۴۵۸ .]

امام رضا علیه السلام :نوشیدن آب سرد ، پس از خوردن چیز گرم ، یا [خوردن] شیرینى دندان ها را از بین مى برد .

امام رضا علیه السلام : کُلُّ نافِعٍ مُقوٍّ لِلجِسمِ فیهِ قُوَّهٌ لِلبَدَنِ فَحَلالٌ و کُلُّ مُضِرٍّ یَذهَبُ بِالقُوّهِ أو قاتِلٌ فَحَرامٌ ؛ [ فقه الرّضا علیه السلام ، ص ۲۵۴ .]

امام رضا علیه السلام :هر چیز سودمند و نیروزا براى جسم که موجب تقویت بدن مى شود ، حلال است ، و هر چیز زیان آور که نیروى آدمى را مى گیرد ، یا کشنده است ، حرام است .

امام رضا علیه السلام : فَانظُر ما یُوافِقُکَ و یُوافِقُ مِعدَتَکَ و یُقَوَّى عَلَیهِ بَدَنُکَ ویَستَمرِئُهُ مِنَ الطَّعامِ فَقَدِّرهُ لِنَفسِکَ وَاجعَلهُ غَذائَکَ ؛ [ . بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۳۱۰ .]

امام رضا علیه السلام :بنگر چه چیزى با تو و معده تو سازگار است ، و بدنت از آن نیرو مى گیرد و آن را گوارا مى داند ؛ چنین غذایى را براى خود برگیر و آن را خوراک خود بدان .

امام رضا علیه السلام : إجتَهِدوا أن یَکونَ زَمانُکُم أربَعَ ساعاتٍ : ساعَهً مِنهُ لِمُناجاهِ اللّه ِ و ساعَهً لِأمر المَعاشِ و ساعهً لِمُعاشَرَهِ الإخوانِ و الثِّقاتِ و الَّذینَ یُعَرِّفُونَ عُیُوبَکُم و یَخلِصونَ لَکُم فِی الباطِنِ و ساعَهً تَخلُونَ فِیها لِلَذّاتِکُم و بِهذِهِ السّاعَهِ تَقدِروُن عَلَى الثَّلاثِ ساعاتٍ ؛ [ فقه الرّضا علیه السلام ، ص ۳۳۷ .]

امام رضا علیه السلام :بکوشید که زمانتان را به چهار بخش تقسیم کنید : زمانى براى مناجات با خدا ؛ زمانى براى تأمین معاش ؛ زمانى براى معاشرت با برادران و معتمدانى که عیب هایتان را به شما مى شناسانند و در دل شما را دوست دارند ، و ساعتى براى کسب لذّت هاى حلال با بخش چهارم توانایى انجام دادن سه بخش دیگر را به دست مى آورید. .

امام رضا علیه السلام : إنَّ یَومَ الحُسَینِ أقرَحَ جُفُونَنا و أسبَلَ دُمُوعَنا و أذَلَّ عَزیزَنا ؛ [ . الأمالى، صدوق ، ص ۱۹۰ .]

امام رضا علیه السلام : روز شهادت حسین علیه السلام دیدگان ما را مجروح ، اشک هاى ما را روان و عزیز ما را خوار کرد .

امام رضا علیه السلام : مَن کانَ یَومُ عاشوراءَ یَومَ مُصیبَتِهِ و حُزنِهِ وبُکائِهِ ، یَجعَلُ اللّه ُ یَومَ القیامَهِ یَومَ فرحِهِ و سُرورِهِ ؛ [ . میزان الحکمه ، ح ۱۳۰۱۱ .]

امام رضا علیه السلام :هر که عاشورا روز مصیبت و اندوه و گریه اش باشد ، خداوند روز قیامت را روز شادى و سرورش مى گرداند .

امام رضا علیه السلام : مَن تَرکَ السَّعیَ فی حَوائجِهِ یَومَ عاشُوراءَ قَضَى اللّه ُ لَهُ حَوائجَ الدُّنیا و الآخِرَهِ ؛ [ علل الشرائع ، ص ۲۲۷ .]

امام رضا علیه السلام :هر که در روز عاشورا کار و کسب خود را فرو گذارد ، خداوند حاجت هاى دنیا و آخرت او را بر آورده سازد .

امام رضا علیه السلام : فَإذا کانَ الیَومُ العاشِرُ کانَ ذلِکَ الیَومُ یَومَ مُصیبَتِهِ و حُزنِهِ و بُکائِهِ و یَقُولُ : هُوَ الیَومُ الَّذی قُتِلَ فیهِ الحُسَینُ ؛ [ الأمالى ، صدوق ، ص ۱۲۸ .]

امام رضا علیه السلام :روز عاشورا ، روز مصیبت و حزن و گریه [امام کاظم علیه السلام] بود و مى فرمود : «در چنین روزى بود که حسین علیه السلامکشته شد .»

امام رضا علیه السلام : إن بَکَیتَ عَلَى الحُسَینِ حَتّى تَصیرَ دُموعُکَ عَلى خدَّیکَ غَفَرَاللّه ُ لَکَ کُلَّ ذَنبٍ أذنَبتَهُ ؛ [ . همان ، ج ۴۴ ، ص ۲۸۶ .]

امام رضا علیه السلام :اگر بر حسین بگریى ، چندان که اشک هایت بر گونه ات جارى شود ، خداوند تمام گناهانت را مى آمرزد .

 

امام رضا علیه السلام : کانَ أبی إذا دَخَلَ شَهرُ المُحَرَّمِ لایُرى ضاحِکا . . . فَإذا کانَ یَومُ العاشِرِ کانَ ذلِکَ الیَومُ یَومَ مُصیبَتِهِ و حُزنِهِ و بُکائِهِ ؛ [ . وسائل الشیعه ، ج ۱۰ ، ص ۵۰۵ .]

امام رضا علیه السلام :چون ماه محرّم مى رسید ، کسى پدرم را خندان نمى دید . . . چون روز دهم فرا مى رسید آن روز ، روز سوگوارى و اندوه و گریه او بود .

امام رضا علیه السلام : إنَّ لِکُلِّ إمامٍ عَهدا فی عُنُقِ أولِیائِهِ و شیعَتِهِ و إنَّ مِن تَمامِ الوَفاءِ بِالعَهدِ و حُسنِ الأداءِ زیارَهَ قُبورِهِم ؛ [ وسائل الشیعه ، ج ۱۴ ، ص ۳۲۲ .]

امام رضا علیه السلام :دوست داران و شیعیان هر امامى را با او عهدى است ، و تمامت وفاى به عهد و نیکویى انجام دادن آن ، زیارت قبر ایشان است .

امام رضا علیه السلام : کُلُّ طِینٍ حَرامٌ [أکلُهُ] کَالمَیتَهِ و الدَّمِ . . . ما خَلاطِینَ قَبرِ الحُسَینِ علیه السلامفَإنَّهُ شِفاءٌ مِن کلِّ داءٍ ؛ [ الأمالى ، طوسى ، ص ۳۱۹ .]

امام رضا علیه السلام : [خوردن] هر خاکى ، مانند مردار و خون . . . ، حرام است ، غیر از تربت مزار امام حسین علیه السلام که دواى هر دردى است .

امام رضا علیه السلام : کانَ [الامام الکاظم علیه السلام ]عَقلُهُ لاتُوازی بِهِ العُقُولُ و رُبَّما شاوَرَ الأسوَدَ مِن سُودانِهِ ؛ [ مکارم الأخلاق ، ج ۲، ص ۹۹ .]

امام رضا علیه السلام :هیچ اندیشه اى با اندیشه او برابرى نمى کرد و [با این حال] چه بسا با یکى از خادمان سیاه خود مشورت مى کرد .

امام رضا علیه السلام : ما زارَنی أحَدٌ مِن أولیِائی عارِفا بِحَقّی إلاّ شُفِّعتُ فیهِ یَومَ القِیامَهِ ؛ [ وسائل الشیعه ، ج ۱۳ ، ص ۵۵۲ .]

امام رضا علیه السلام :هیچ یک از دوستانم مرا با شناخت حقّم زیارت نمى کند مگر این که در روز قیامت شفاعتم از او پذیرفته مى شود .

امام رضا علیه السلام : مَن جَلَسَ مَجلِسا یُحیى فیهِ أمرُنا ، لَم یَمُت قَلبُهُ یَومَ تَموتُ القُلوُبُ ؛ [ . همان ، ج ۴۴ ، ص ۲۷۸ .]

امام رضا علیه السلام : هر که در مجلسى بنشیند که در آن یاد ما (اهل بیت) زنده مى شود ، قلبش ، در روزى که قلب ها مى میرند ، نمى میرد .

امام رضا علیه السلام : لَیسَ مِنّا مَن تَرَکَ دُنیاهُ لِدِینِهِ و دِینَهُ لِدُنیاهُ ؛ [ . بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۴۶ .]

امام رضا علیه السلام :از ما نیست آن که دنیاى خود را براى دینش و دین خود را براى دنیایش ترک گوید .

 

امام رضا علیه السلام : أَجمِل مُعاشَرَتَکَ مَعَ الصَّغیر و الکَبیرِ ؛ [ مستدرک الوسائل ، ج ۸ ، ص ۳۵۴ .]

امام رضا علیه السلام :نشست و برخاست خود را با کوچک و بزرگ نیکو گردان .

امام رضا علیه السلام : مَن فَرَّجَ مِن مُؤمِنٍ ، فَرَّجَ اللّه ُ عَن قَلبِهِ یَومَ القِیامَهِ ؛ [ . الکافى ، ج ۲ ، ص ۲۰۰ .]

امام رضا علیه السلام :هر کس اندوه مؤمنى را بزداید ، خداوند در روز قیامت ، غم از دلش مى زداید .

امام رضا علیه السلام : صاحِبُ النِّعمَهِ یَجِبُ أن یُوَسَّعَ عَلى عِیالِهِ ؛ [ . بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۳۵ .]

امام رضا علیه السلام :آن که صاحب نعمت است باید که بر هزینه خانواده اش وسعت بخشد .

امام رضا علیه السلام : مَن لَم تُتابِعِ رأیَکَ فی صَلاحِهِ فلاتَصغَ إلى رأیِهِ وَ انتَظِر بِهِ أن یُصلِحَهُ شَرٌّ ؛ [ . همان ، ص ۳۵۳ .]

امام رضا علیه السلام :تو نیز از رأى کسى که از نظر مصلحت اندیشانه تو پیروى نکرد ، پیروى نکن ؛ منتظر باش ؛ حادثه اى ناخوشایند او را اصلاح خواهد کرد .

امام رضا علیه السلام : مَن زارَها بِقُمَّ کَمَن زارَنی ؛ [ کامل الزیارات ، ص ۵۳۶ .]

امام رضا علیه السلام :هر کس (حضرت معصومه علیهاالسلام) را در قم زیارت کند ، چنان است که مرا زیارت کرده است .

امام رضا علیه السلام : مَن زارَها عارِفا بِحَقِّها فَلَهُ الجَنَّهُ ؛ [ . بحار الأنوار ، ج ۱۰۲ ، ص ۲۶۶ .]

امام رضا علیه السلام :هر کس او را با شناخت زیارت کند ، بهشت پاداش او خواهد بود

امام رضا علیه السلام : [هُوَ] الصّادِقُ و الصّابِرُ وَ الفاضِلُ و قُرَّهُ أعیُنِ المُؤمِنینَ و غَیظُ المُلحِدینَ ؛ [ عیون اخبار الرضا علیه السلام ، ج ۱ ، ص ۲۵۰ .]

امام رضا علیه السلام :او راستگو ، شکیبا ، داراى فضیلت ، نورچشم مؤمنان و مایه خشم ملحدان است .

 

امام رضا علیه السلام : یُقتَلُ [الامامُ الجَوادُ علیه السلام] غَصبا فَیبکِی لَهُ و عَلَیهِ أهلُ السَّماءِ و یَغضَبُ اللّه ُ عَلى عَدوِّهِ و ظالِمِهِ فلا یَلبَثُ إلاّ یَسیرا حَتّى یُعَجِّلُ اللّه ُ بِهِ إِلى عَذابِهِ الأَلیمِ و عِقابِهِ الشَّدیدِ ؛ [ بحار الأنوار ، ج ۵ ، ص ۱۴ .]

امام رضا علیه السلام :امام جواد علیه السلام مظلومانه کشته مى شود ، و ساکنان آسمان بر او مى گریند و مرثیه مى سرایند . خداوند بر دشمن و ستم کننده بر او خشم مى گیرد ، و [پس از کشتن او] زمانى کوتاه در دنیا نمى ماند ، تا آن که خداوند به زودى دشمن او را به عذابى دردناک و کیفرى سخت گرفتار مى کند .

امام رضا علیه السلام : إنَّ اللّه َ أمَرَ بِالشُّکرِ لَهُ و لِلوالِدَینِ ، فَمَن لَم یَشکُر والِدَیهِ لَم یَشکُرِ اللّه َ ؛ [ الخصال ، ص ۱۵۶ .]

امام رضا علیه السلام :خداوند به سپاس گزارى از خود و پدر و مادر فرمان داده است ؛ پس هر که از پدر و مادرش سپاس گزارى نکند ، خداوند را سپاس نگفته است .

امام رضا علیه السلام : هذا [الامام الجواد علیه السلام] المَولُودُ الّذی لَم یُولَد مَولُودٌ أعظَمُ بَرَکَهً عَلى شیعَتِنا مِنهُ ؛ [ الکافى ، ج ۱ ، ص ۳۲۱ .]

امام رضا علیه السلام :این مولودى است که پر برکت تر از او براى شیعه ما به دنیا نیامده است .

امام رضا علیه السلام : زیارَهُ قَبرِ أبی مِثلُ زِیارَهِ قَبِر الحُسَینِ ؛ [ کامل الزیارات ، ص ۴۹۹ .]

امام رضا علیه السلام :زیارت قبر پدرم ، موسى بن جعفر علیه السلام ، مانند زیارت قبر حسین علیه السلاماست .

امام رضا علیه السلام : إنَّما جُعِلَ یَومُ الفِطرِ العِیدَ لِیَکونَ لِلمُسلِمینَ مُجتَمَعا یَجتَمِعُونَ فیهِ و یَبرُزونَ لِلّهِ فَیُمَجِّدُونَهُ عَلى ما مَنَّ عَلَیهِم ؛ [ . همان ، ص ۵۲۲ .]

امام رضا علیه السلام :روز فطر از این رو عید قرار داده شد تا روز گردهمایى مسلمانان باشد، و در این روز گرد هم آیند و براى خدا به صحرا (فضایى باز) درآیند و خداوند را بر منّتى که بر آنها نهاده است ستایش و به بزرگى یاد کنند.

حضرت عبد العظیم علیه السلام از امام رضا چنین روایت مى کند : المُسلِمُ الَّذی یَسلَمُ المُسلِمونَ مِن لِسانِهِ و یَدِهُ ولَیسَ مِنّا مَن لَم یَأمَن جارُهُ بَوائِقَهُ [ عیون أخبار الرّضا علیه السلام ، ج ۱، ص ۲۴ .] ؛

حضرت عبد العظیم علیه السلام از امام رضا چنین روایت مى کند :مسلمان کسى است که مردم از دست و زبان او آسوده باشند و از ما نیست آن که همسایه اش از شرّ او در امان نباشد .

امام رضا علیه السلام : مَن طَلَبَ الأمرَ مِن وَجهِهِ لَم یَزِلَّ ، فَإن زَلَّ لَم تَخذُلهُ الحِیلَهُ ؛ [ . بحار الأنوار، ج ۷۱، ص ۳۴۰ .]

امام رضا علیه السلام :آن که کار را از راهش بجوید نمى لغزد ، و اگر بلغزد راه چاره در پیش رو دارد .

امام رضا علیه السلام : مَن سَألَ اللّه َ التَّوفیقَ و لَم یَجتَهِد فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ ؛ [ . میزان الحکمه ، ح ۲۷۹۰ .]

امام رضا علیه السلام : هر کس از خدا توفیق بخواهد و تلاش نکند ، خود را مسخره کرده است .

امام رضا علیه السلام : إیّاکَ أن تَتبَعَ النَّفسَ هَواها فَإنَّ فی هَواها رَداها ؛ [ . مشکاه الأنوار ، ص ۴۵۵ .]

امام رضا علیه السلام :مبادا از هواى نفس پیروى کنى که در آن نابودى نهفته است .

امام رضا علیه السلام : أفضَلُ المالِ ما وُقِىَ بِهِ العِرضُ ؛ [ . بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۵۲ .]

امام رضا علیه السلام :بهترین مال آن است که آب رو با آن محفوظ بماند .

امام رضا علیه السلام : مَن لَقِیَ فَقیرا مُسلِما فَسَلَّمَ عَلَیهِ خِلافَ سَلامِهِ عَلَى الأغنیاءِ لَقِی اَللّه َ یَومَ القِیامَهِ و هُوَ عَلَیهِ غَضبانٌ ؛ [ . عیون أخبار الرّضا علیه السلام ، ج ۲ ، ص ۵۲ .]

امام رضا علیه السلام :هر کس مسلمان فقیرى را دیدار کند و برخلاف سلامى که به ثروتمندان مى کند، به او سلام کند ، روز قیامت در حالى به دیدار خدا مى رود که بر او خشگمین است.

امام رضا علیه السلام : لَم یَخُنکَ الأمینُ و لکِن ائتَمَنتَ الخائنَ ؛ [ . بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۳۵ .]

امام رضا علیه السلام :امین به تو خیانت نمى کند ، امّا تو خائن را امین مى شمارى .

امام رضا علیه السلام : مَا التَقَتْ فِئَتانِ قَطُّ إلاّ نُصِرَ أعظَمُهُما عَفوا ؛ [ . همان ، ج ۷۱ ، ص ۴۵۲ .]

امام رضا علیه السلام :از میان دو گروهى که با هم روبه رو مى شوند ، پیروزى با گروهى است که بخشش بیشترى داشته باشد .

امام رضا علیه السلام : النّاسُ ضَربانِ : بالِغٌ لایَکتَفِی و طالِبٌ لایَجِدُ ؛ [ . همان ، ج ۷۸ ، ص ۲۵۳ .]

امام رضا علیه السلام :مردم دو گونه اند : یابنده اى که [به یافته اش] بسنده نمى کند، و جوینده اى که نمى یابد.

امام رضا علیه السلام : إنَّ اللّه َ عَزَّوَجلَّ… أمَرَ بِالشُّکرِ لَهُ و لِلوالِدَینِ فَمَن لم یَشکُر والِدَیِهِ لَم یَشکُرِ اللّه َ؛ [ الخصال، ص ۱۵۶.]

امام رضا علیه السلام :خداوند به سپاسگزارى از خود و پدر و مادر فرمان داده است ؛ پس هر که از پدر و مادرش سپاسگزارى نکند ، خداوند را سپاس نگفته است.

امام رضا علیه السلام : بِرُّ الوالِدَینِ واجِبٌ وإن کانا مُشرکَینِ ولا طاعَهَ لَهُما فی مَعصِیَهِ الخالِقِ؛ [ بحار الأنوار، ج ۷۴، ص ۷۲.]

امام رضا علیه السلام :نیکى کردن به پدر و مادر واجب است ، اگر چه مشرک باشند و نباید در معصیت خالق از آنان اطاعت کرد.

امام رضا علیه السلام : غُسلُ یَومِ الجُمُعَهِ سُنَّهٌ ؛ [ . همان ، ص ۳۰۵ .]

امام رضا علیه السلام :غسل روز جمعه سنّت است .

۳۸ امام رضا علیه السلام : اِنّا اَهلُ بَیْتٍ نَرى وَعدَنا عَلَینا دَینا کَما صَنَعَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله ؛

ما اهل بیت، وعده هاى خود را براى خودمان، بدهى و دِین حساب مى کنیم، چنانکهرسول اکرم صلی الله علیه و آله چنین مى کردند. [تحف العقول، ص ۴۴۶]

۱۹ امام رضا علیه السلام : اَلتَّواضُعُ دَرَجاتٌ: مِنْها أَنْ یَعْرِفَ الْمَرْءُ قَدْرَ نَفْسِهِ فَیُنْزِلَها مَنْزِلَتَهابِقَلْبٍ سَلیمٍ، لایُحِبُّ أَنْ یَأْتىَ إِلى أَحَدٍ إِلاّ مِثْلَ مایُؤْتى إِلَیْهِ، إِنْ رَأى سَیِّئَهً دَرَأَهابِالْحَسَنَهِ، کاظِمُ الْغَیْظِ عافٍ عَنِ النّاسِ، وَاللّه ُ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ؛

تواضع درجاتى دارد: یکى از آنها این است که انسان اندازه خود را بشناسد و با طیبخاطر خود را در آن جایگاه قرار دهد، دوست داشته باشد با مردم همان گونه رفتار کندکه انتظار دارد با او رفتار کنند، اگر بدى دید آن را با خوبى جواب دهد، خشم خود را فروخورد و از مردم درگذرد، و خداوند نیکوکاران را دوست دارد. [کافى، ج ۲، ص ۱۲۴، ح ۱۳]

۳۵ امام رضا علیه السلام : إنَّ بِسمِ اللّه ِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ أقرَبُ إلَى اسْمِ اللّه ِ الأْعظَمِ مِن سَوادِ الْعَینِ إلى بَیاضِها؛

بسم اللّه الرحمن الرحیم، به اسم اعظم نزدیک تر است از سیاهى چشم به سفیدى اش. [عیون أخبار الرضا، ج ۱، ص ۸]

۳۶ امام رضا علیه السلام : مَعنى قَولِ القائِلِ بِسمِ اللّهِ أَىْ أَسِمُ عَلى نَفسى سِمَهً مِن سِماتِ اللّه ِ وهِىَ الْعِبادَهُ؛

معناى گفته کسى که بسم اللّه مى گوید، یعنى نشانى از نشانه هاى خداوند را بر خودمى گذارم و آن عبادت است. [التوحید، ص ۲۲۹]

 

۲۸ امام رضا علیه السلام : … الجُمُعَهُ مَشْهَدٌ عامٌ فَاَرادَ اَنْ یَکونَ لِلاِْمامِ سَبَبٌ اِلى مَوعِظَتِهِمْ وَتَرغیبِهِم فِى الطّاعَهِ وَ تَرهیبِهِم مِنَ الْمَعْصیَهِ وَ فِعْلِهِمْ وَ تَوفیقِهِمْ عَلى ما اَرادوا مِنْمَصْلَحَهِ دینِهِمْ وَ دُنْیاهُم وَ یُخْبِرَهُمْ بِما وَرَدَ عَلَیْهِمْ مِنَ الآْفاتِ و مِنَ الاَْحْوالِ الَّتى لَهُم فیهَا الْمَضَرَّهُ وَ الْمَنْفَعَهُ ؛

جمعه روز اجتماع عموم مردم است. خداوند خواست تا امام از رهگذر خطبه نمازجمعه، آنان را موعظه کند و به اطاعت تشویقشان نماید و از معصیت و ارتکاب آن برحذرشان دارد و آنان را بر آنچه در جهت مصلحت دین و دنیاى خویش اراده کرده اند موفّقسازد و از زیان هایى که دیده اند و حالاتى که براى آنان زیان آور یا سودآور است، با خبر کند. [علل الشرایع، ج ۱، ص ۲۶۵، ح ۹]

۴۰ امام رضا علیه السلام : جَفَّ الْقَلَمُ بِحَقیقَهِ الکِتابِ مِنَ اللّه ِ بِالسَّعادَهِ لِمَن آمَنَ وَ اتَّقى وَالشَّقاوَهِ مِنَ اللّه ِ تَبارَکَ و تَعالى لِمَن کَذَّبَ وَ عَصى؛

قلم تقدیر خداوند بر خوشبختى کسى رقم خورَدْ که ایمان آورد و تقوا پیشه کند. و بربدبختى کسى رقم خورَدْ که ایمان نیاورد و نافرمانى کند. [قرب الإسناد، ص ۳۵۵، ح ۱۲۷۰]

۲۷ امام رضا علیه السلام : مَنْ حَسُنَ ظَنُّهُ بِاللّه ِ کانَ اللّه ُ عِنْدَ ظَـنِّهِ بِهِ وَ مَنْ رَضىَ بِالْقَلیلِمِنَ الرِّزْقِ قَبِلَ اللّه ُ مِنْهُ الْیَسیرَ مِنَ الْعَمَلِ وَ مَنْ رَضىَ بِالْیَسیرِ مِنَ الْحَلالِخَفَّت مَؤُونَتُهُ وَ تَنَعَّمَ اَهْلُهُ ، وَ بَصَّرَهُ اللّه ُ داءَ الدُّنیا وَ دَواءَها ، وَ اَخْرَجَهُ مِنْها سالِمااِلى دارِ السَّلامِ ؛

هر کس به خدا خوش گمان باشد، خداوند مطابقِ گمان او، با وى رفتار مى کند و هرکس به روزىِ کم راضى باشد، خداوند عمل کم را از او مى پذیرد و هرکس به روزىحلال اندک خشنود باشد، هزینه زندگى اش سبک مى شود و خانواده اش در نعمتخواهند بود و خداوند، او را از بیمارى و درمان دنیا آگاه مى کند و به سلامت، از دنیا بهخانه سلامت (آخرت) بیرون مى بَرد. [کافى ، ج ۸ ، ص ۳۴۷، ح ۵۴۶]

۳۹ امام رضا علیه السلام : إِنَّ اللّه َ تَبارَکَ وَ تَعالى لَمْ یُبِحْ اَکْلاً وَ لاشُرْبا اِلاّ لِما فیهِ الْمَنْفَعَهُوَ الصَّلاحُ وَ لَمْ یُحَرِّمْ اِلاّ ما فیهِ الضَّرَرُ وَ التَّلَفُ وَ الْفَسادُ، فَکُلُّ نافِعٍ مُقَوٍّ لِلْجِسْمِ فیهِقُوَّهٌ لِلْبَدَنِ فَهُوَ حَلالٌ؛

خداوند تبارک و تعالى هیچ خوردنى و نوشیدنى را حلال نکرده است، مگر آن که درآن منفعت و صلاحى بوده و هیچ خوردنى و نوشیدنى را حرام ننموده، مگر آن که در آنضرر و مرگ و فسادى بوده است. پس هر چیز مفید و مقوّى بدن، که باعث تقویت آنشود، حلال شده است. [مستدرک الوسایل، ج ۱۶، ص ۳۳۳، ح ۲]

۶ امام رضا علیه السلام : اَلسِّواکُ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یُنْبِتُ الشَّعْرَ وَ یَذْهَبُ بِالدَّمْعَهِ؛

مسواک زدن، نور چشم و رشد مو را زیاد و آبریزش چشم را برطرف مى کند. [بحارالأنوار، ج ۷۶، ص ۱۳۷]

۲۱ امام رضا علیه السلام : اَلتّینُ یَذْهَبُ بِالْبَخْرِ وَیَشُدُّ الْعَظْمَ وَیُنْبِتُ الشَّعْرَ وَیَذْهَبُ بِالدّاءِوَلایُحْتاجُ مَعَهُ إِلى دَواءٍ؛

انجیر بوى بد دهان را برطرف، استخوان ها را محکم، رویش مو را زیاد و بیمارى رابرطرف مى کند و با وجود آن احتیاجى به دارو نیست. [وسائل الشیعه، ج ۱۷، ص ۱۳۳، ح ۱]

۳۴ امام رضا علیه السلام : شُرْبُ الْماءِ الْبارِدِ عَقیبَ الشَّىْ ءِ الحارِّ وَ عَقیبَ الحَلاوَهِ یَذْهَبُبِالاَْسْنانِ… وَ مَنْ اَرادَ اَلاّ یَفْسُدَ اَسْنانُهُ فَلا یَأکُلْ حُلْوا اِلاّ بَعْدَ کَسْرَهِ خُبزٍ؛

خوردن آب سرد بعد از چیزهاى گرم و شیرینى، دندان ها را از بین مى برد … هر کسمى خواهد دندان هایش فاسد نشود، شیرینى نَخورد، مگر پس از خوردن لقمه اى نان. [بحارالأنوار، ج ۶۲، ص ۳۲۱، ح ۳۲۵]

۲۰ امام رضا علیه السلام : اِنَّما جُعِلَتِ الْخُطْبَهُ یَوْمَ الْجُمُعَهِ لاَِنَّ الْجُمُعَهَ مَشْهَدٌ عامٌّ فَاَرادَ اَنْیَکونَ لِلاَْمیرِ سَبَبٌ اِلى مَوْعِظَتِهِمْ وَ تَرْغیبِهِمْ فِى الطّاعَهِ وَ تَرْهیبِهِمْ مِنَ الْمَعْصیَهِ وَ تَوْقیفِهِمْ عَلى ما اَرادَ مِنْ مَصْلَحَهِ دینِهِمْ وَ دُنْیاهُمْ وَ یُخْبِرَهُمْ بِما وَرَدَ عَلَیْهِمْ مِنَالاْفاقِ وَ مِنَ الاَْهوالِ الَّتى لَهُمْ فیها الْمَضَرَّهُ وَ الْمَنْفَعَهُ؛

فلسفه خطبه نماز جمعه این است که: چون جمعه، روز حضور عامه مردماست، حاکم وسیله اى براى پند و اندرز آنان داشته باشد و مردم را به طاعت تشویق کند واز معصیت بر حذر دارد و از تصمیم خود درباره مصالح دین و دنیایشان آگاه سازد و ازآنچه از گوشه و کنار مى رسد و حوادثى که در آنها براى مردم سود و زیانىهست خبردار کند. [وسائل الشیعه، ج ۵، ص ۳۹، ح ۶]

۲۴ امام رضا علیه السلام : اِنَّما جُعِلَتِ الْجَماعَهُ لِئَلاّ یَکونَ الاِْخْلاصُ وَ التَّوْحیدُ وَ الاِْسْلامُ وَالْعِبادَهُ لِلّه اِلاّ ظاهِرا مَکْشوفا مَشْهورا؛

علت تشریع نماز جماعت آن است که اخلاص، یکتاپرستى، تسلیم حق بودن وبندگى براى خداوند، آشکار و بى پرده و نمایان باشد. [وسائل الشیعه، ج ۵، ص ۳۷۲، ح ۹]

۳ امام رضا علیه السلام : أنَّ اللّه َ تَبارَکَ وَ تَعالى لَمْ یُبِحْ اَکْلاً وَلا شُرْبا اِلاّ ما فیهِ الْمَنْفَعَهُوَالصَّلاحُ وَ لَمْ یُحَرِّمْ اِلاّ ما فیهِ الضَّرَرُ وَالتَّلَفُ وَالْفَسادُ، فَکُلُّ نافِعٍ مُقَوٍّ لِلْجِسْمِ فیهِقُوَّهٌ لِلْبَدَنِ فَهُوَ حَلالٌ وَ کُلُّ مُضِرٍّ یَذْهَبُ بِالْقُوَّهِ أوْ قاتِلٍ فَحَرامٌ؛

خداوند تبارک و تعالى هیچ خوردنى و نوشیدنى را حلال نکرده است مگر آن که درآن سود و صلاحى بوده و هیچ خوردنى و نوشیدنى را حرام ننموده، مگر آن که در آ نزیان و نابودى و فسادى بوده است، پس هر چیز سودمندى نیرو بخش جسم، که باعثتقویت بدن است حلال شده است و هر چیزى که قواى جسمانى را از بین ببرد و یاموجب مرگ شود حرام است. [مستدرک الوسائل، ج ۱۶، ص ۳۳۳، ح ۲]

۱۲ امام رضا علیه السلام : اِثْنانِ عَلیلانِ اَبَدا: صَحیحٌ مُحْتَمٍ وَ عَلیلٌ مُخَلِّطٌ ؛

دو گروه همیشه مریضند: سالمى که پرهیز مى کند و مریضى که پرهیز نمى کند. [فقه الرضا، ص ۳۴۰]

۱۳ امام رضا علیه السلام : اِذا جُعْتَ فَکُل وَاِذا عَطِشْتَ فَاشْرَبْ وَ اِذا هاجَ بِکَ البَولُ فَبُلْ، وَ لاتُجامِعْ اِلاّ مِنْ حاجَهٍ، وَ اِذا نَعَسْتَ فَنَم، فَاِنَّ ذلِکَ مَصَحَّهٌ لِلْبَدَنِ؛

چون گرسنه شدى بخور، چون تشنه شدى بنوش، چون ادرار بر تو فشار آورد، ادرارکن، جز از سر نیاز، با همسرت نزدیکى مکن و چون احساس خواب آلودگى کردى،بخواب، که اینها مایه تن درستى است. [فقه الرضا، ص ۳۴۰]

۲۱ امام رضا علیه السلام : مَنْ اَرادَ اَلاّ یَشْتَـکىَ مَثانَـتَهُ، فَلا یَحْبِسِ الْبَولَ وَ لَو عَلى ظَهْرِ دابَّتِهِ؛

هر کس مى خواهد مثانه اش به بیمارى اى مبتلا نشود، ادرار خود را نگه ندارد، حتىاگر بر پشت مَرکب خود، نشسته باشد. [طب الرضا علیه السلام، ص ۳۵]

۲۹ امام رضا علیه السلام : دُخولُ الحَمّامِ عَلَى البِطنَهَ یُوَلِّدُ القولنجَ. الاِغتِسالُ بِالماءِ البارِدِ بَعدَاَکلِ السَّمَکِ یورِثُ الفالِجَ… و اِتیانُ المَرأَهِ الحائِضِ یورِثُ الجُذامَ فِى الوَلدِ و الجِماعُمِن غَیرِ اهراقِ الماءِ عَلى أَثَرِهِ یوجِبُ الحَصاهَ. الجِماعُ بَعدَ الجِماعِ مِن غَیرِ فَصلٍ بَینَهُما بِغُسْلٍ یورِثُ لِلوَلَدِ الجُنونَ وَ کَثرَهُ اَکلِ البَیضِ و اِدمانُهُ یُوَلِّدُ الطَّحالَ و رِیاحافى رَأسِ المَعِدَهِ. و الاِمْتِلاءُ مِنَ البَیضِ المَسلوقِ یورِثُ الرَّبوَ وَ الاِنبِهارَ. اَکلُ اللَّحمِالنَّىِّ یُوَلِّدُ الدُّودَ فِى البَطنِ. و اَکلُ التّینِ یَقْمَلُ مِنهُ الجَسَدُ اِذا اَدْمَنَ عَلَیهِ. و شُربُ الماءِالبارِدِ عَقیبَ الشَّى ءِ الحارِّ وَ الحَلاوَهِ یَذهَبُ بِالاَسنانِ. و الاِکثارُ مِن اَکلِ لُحومِالوَحشِ وَ البَقَرِ یورِثُ تَغَیُّرَ العَقلِ وَ تَحَیُّرَ الفَهمِ وَ تَبَلُّدَ الذِّهنِ وَ کَثرَهَ النِّسیانِ؛

حمام رفتن با شکم پُر باعث قولنج مى گردد. شستشو با آب سرد بعد از خوردنماهى، باعث فلج مى شود. همبسترى در حال حیض باعث جذام فرزند مى شود.همبسترى اى که در پى آن دفع مَنى و ادرار نباشد باعث سنگ کلیه و مثانه مى شود.جماع پى درپى بدون غسل باعث جنون فرزند مى شود. زیاد خوردن تخم مرغ و استمراربر آن، باعث بیمارى طحال و گاز معده مى شود. انباشته کردن شکم از تخم مرغ آب پز باعث گرفتگى قلب و تنگى نفس مى شود.خوردن گوشت نپخته، باعث تولید کرم در معده مى شود. پیوسته انجیر خوردن باعثچاقى مى شود. نوشیدن آب سرد بعد از غذاى داغ و شیرینى، باعث خرابى دندانمى گردد و زیاد خوردن گوشت حیوانات وحشى (حلال گوشت) و گاو باعث تغییر(به هم ریختگى) عقل و سرگردانى فهم و کندذهنى و فراموشى مى شود. [طب الرضا، ص ۷۵]

 

۳۴ امام رضا علیه السلام : وَ مَنْ اَرادَ اَلاّ تُؤذِیَهُ مَعِدَتُهُ فَلا یَشْرَبْ بَینَ طَعامِهِ ماءً حَتّى یَفْرُغَ وَمَنْ فَعَلَ ذلِکَ رَطِبَ بَدَنُهُ، و ضَعُفَتْ مَعِدَتُهُ وَ لَمْ تَأخُذِ العُروقُ قُوَّهَ الطَّعامِ فَإِنَّهُ یَصیرُفِى الْمَعِدَهِ فِجّا اِذا صُبَّ الْماءُ عَلَى الطَّعامِ اَوَّلاً فَاَوّلاً؛

هر کس مى خواهد معده اش او را آزار نرساند، نباید میان غذا آب بنوشد تا غذاخوردن را به پایان رساند. هر کس میان غذا آب خورد بدنش به رطوبت گراید، معده اشضعیف گردد و رگ هایش قوّت غذا را به خود جذب نکند؛ زیرا هرگاه پى درپى روى غذاآب ریخته شود در معده نارسایى پدید آید. [طب الرضا، ص ۵۲]

۳۴ امام رضا علیه السلام : اِذا اَرادَ اللّه ُ اَمْرا سَلَبَ الْعِبادَ عُقولَهُمْ فَاَنْفَذَ اَمْرَهُ وَ تَمَّتْ اِرادَتُهُ فَاِذااَنْفَذَ اَمْرَهُ رَدَّ اِلى کُلِّ ذى عَقْلٍ عَقْلَهُ فَیَقولُ کَیْفَ ذا؟ وَ مِنْ اَیْنَ ذا؟؛

هر گاه خداوند چیزى را بخواهد، عقل هاى بندگان را از آنها مى گیرد و حکم خود رااجرا مى کند و خواسته خود را به پایان مى رساند. همین که حکم خود را اجرا کرد، عقلِهر صاحب عقل را به او بر مى گرداند، آنگاه او مرتب مى گوید: چگونه و از کجا چنین وچنان شد. [تحف العقول، ص ۴۴۲]

۳۹ امام رضا علیه السلام : اَحْسِنِ الظَّنَّ بِاللّه ِ فَاِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ یَقولُ: اَنا عِنْدَ ظَنِّ عَبدىَ الْمُؤمِنِبى، اِنْ خَیْرا فَخَیْرا وَ اِنْ شَرّا فَشَرّا؛

به خداوند خوش گمان باش، زیرا خداى عزوجل مى فرماید: من نزد گمان بنده مؤمنخویش هستم، اگر به من خوش گمان باشد، به خوبى با او رفتار مى کنم و اگر به منبدگمان باشد، به بدى با او رفتار مى کنم. [کافى، ج ۲، ص ۷۲، ح ۳]

۸ امام رضا علیه السلام : لا تَقْرَبِ النِّساءَ فی اَوَّلِ اللَّیْلِ لا شِتاءً وَ لا صَیْفا وَ ذلِکَ اَنَّ الْمَعِدَهَوَ الْعُروقَ تَـکونُ مُمْتَلِئَهً وَ هُوَ غَیْرُ مَحْمودٍ ، یُتَخَوَّفُ مِنْهُ الْقولَنْجُ وَ الفالِجُ ، وَ الْلَّقْوَهُوَ النِّقرِسُ ، وَ الْحَصاهُ وَ التَّقْطیرُ ، وَ الْفَتْقُ وَ ضَعْفُ الْبَصَرِ وَ الدِّماغِ. فَاِذا اُریدَ ذلِکَ فَلْیَکُنْفى آخِرِ اللَّیْلِ؛ فَاِنَّهُ اَصَحُّ لِلْبَدَنِ ، وَ اَرْجى لِلْوَلَدِ ، وَ اَذْکى لِلْعَقْلِ فِى الْوَلَدِ الَّذى یُقْضىبَیْنَهُما؛

آغاز شب ، چه در زمستان و چه در تابستان ، با زنان آمیزش مکن ، این بدان جهت است که معده و رگ ها پُرند و این وضعیت مناسبى [براى آمیزش] نیست و بیم قولنجو فلج و لقوه چانه و نِقرس و سنگ [کلیه ]و تقطیر (چکایش) بول وفتق و ضعفدر بینایى و ذهن مى رود . پس اگر قصد آمیزش دارد ، باید در پایان شب انجام دهد، کهبراى بدن ، صحت افزاتر و براى فرزنددار شدن امیدبخش تر و براى باهوش شدنفرزندى که در این میان پدید مى آید ، بهتر است . [طب الامام الرضا علیه السلام ، ص ۶۴]

۴۰ امام رضا علیه السلام: مَنِ اتَّقَى اللّه َ یُتَّقى وَ مَنْ اَطاعَ اللّه َ یُطاعُ؛

هر کس حریم خدا را حفظ کند، حرمتش حفظ مى شود و هر کس خدا را اطاعت کند،اطاعت مى شود. [کافى، ج ۱، ص ۱۳۷، ح ۳]

۴ امام رضا علیه السلام : اَنَّ رَجُلاً اَتَى سَیِّدَنا رَسولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله فَقالَ یا رَسولَ اللّه ِ عَلِّمْنى خُلُقایَجْمَعُ لى خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَهِ فَقالَ صلی الله علیه و آله لا تَکْذِبْ؛

مردى نزد سرور ما رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و عرض کرد: به من اخلاقى بیاموزید که خیردنیا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو. [فقه الرضا علیه السلام، ص ۳۵۴]

۱۳ امام رضا علیه السلام : اِنَّ رَجُلاً سَاَلَ الْعالِمَ اَنْ یُعَلِّمَهُ ما یَنالُ بِهِ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَهِ وَ لایُطَوِّلَ عَلَیْهِ فَقالَ لا تَغْضَبْ؛

شخصى از امام کاظم صلی الله علیه و آله درخواست نمود که در کلامى کوتاه، چیزى به او بیاموزد کهبا آن خیر دنیا و آخرت را به دست آورد. حضرت فرمودند: خشمگین مشو. [بحارالأنوار، ج ۷۳، ص ۲۶۵، ح ۱۳]

 

۱۰ امام رضا علیه السلام: دَعاهُ رَجُلٌ فَقالَ لَهُ عَلىٌّ علیه السلام: قَد أجَبْتُکَ عَلى اَنْ تَضْمَنَ لى ثَلاثَخِصالٍ . قالَ: وما هِىَ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ ؟ قالَ: لاتُدْخِلْ عَلَىَّ شَیْئا مِنْ خارِ جٍ وَ لا تَدَّخِرْعَنّى شَیْئا فِى الْبَیْتِ، وَ لا تُجحِفْ بِالْعِیالِ . قالَ : ذاکَ لَکَ یا اَمیرَ الْمُؤمِنینَ ، فَاَجابـَهُعَلىُّ بنُ اَبى طالِبٍ علیه السلام ؛

مردى، امیر المؤمنین علیه السلام را به میهمانى دعوت کرد . حضرت فرمودند :مى پذیرم بهشرط این که سه قول به من بدهى . عرض کرد : چه قولى اى امیر المؤمنین؟ فرمودند : ازبیرون چیزى براى من تهیه نکنى ، حاضرى خانه ات را از من دریغ ننمایى و به زنو فرزندنت زور نگویى . عرض کرد : قبول مى کنم اى امیر المؤمنین . پس على بن ابىطالب علیه السلام دعوت را پذیرفتند . حدیث

۲۲ امام رضا علیه السلام: اَلسَّخىُّ یَأکُلُ مِن طَعامِ النّاسِ لِیَاْکُلوا مِنْ طَعامِهِ ، وَ البَخیلُ لا یَاْکُلُمِنْ طَعامِ النّاسِ لِئَلاّ یَأکُلوا مِنْ طَعامِهِ؛

سخاوتمند، از غذاى مردم مى خورد، تا مردم از غذاى او بخورند، اما بخیل از غذاىمردم نمى خورد تا آنها نیز از غذاى او نخورند. حدیث

۳۹ امام رضا علیه السلام: وَقِّرُوا کِبارَکُمْ وَ ارْحَمُوا صِغارَکُمْ وَ صِـلُـوا اَرْحـامَـکُمْ؛

به بزرگترهایتان احترام بگذارید و با کوچکترها مهربان باشید و صله رحم نمایید. حدیث

۳۹ امام رضا علیه السلام: عَجِبْتُ لِمَنْ یَشْتَرِى الْعَبیدَ بِمالِهِ فَیُعْتِقُهُم کَیْفَ لا یَشْتَرِى الاَحْرارَبِحُسْنِ خُلقِهِ؛

در شگفتم از کسى که بندگان را با ثروت خویش مى خرد تا رهایشان کند، چگونه باخوش اخلاقىِ خویش آزادگان را نمى خرد. حدیث

۱۹ امام رضا علیه السلام: رَحِمَ اللّه ُ عَبْدا اَحیا اَمْرَنا … یَتَعَلَّمُ عُلومَنا وَ یُعَلِّمُهَا النّاسَ ، فَاِنَّ النّاسَلَوْ عَلِموا مَحاسِنَ کَلامِنا لاَتَّبَعونا؛

رحمت خدا بر بنده اى را که امر ما را زنده کند… دانش هاى ما را فرا گیرد و به مردمبیاموزد. اگر مردم زیبایى هاى سخنان ما را مى دانستند، از ما پیروى مى کردند. حدیث

۱۳ امام رضا علیه السلام: اِعْلَمْ أَنَّ مَنِ اسْتَدانَ دَیْنا وَنَوى قَضاءَهُ، فَهُوَ فى أَمانِ اللّه ِ حَتّىیَقْضیَهُ، فَإنْ لَمْ یَنْوِ قَضاءَهُ فَهُوَ سارِقٌ؛

کسى که قرض بگیرد در صورتى که تصمیم داشته باشد آن را پس دهد در امانخداست تا آن را اداء کند ولى اگر تصمیم نداشته باشد آن را به صاحبش برگرداند، دزدمحسوب مى شود. حدیث

۲۲ امام رضا علیه السلام: اِعْلَمْ ـ یَرْحَمُکَ اللّه ُ ـ اَنَّ الرِّبا حَرامٌ سُحتٌ، مِنَ الکَبائِرِ وَ مِمّا قَدْ وَعَدَاللّه ُ عَلَیْهِ النّارَ فَنَعوذُ بِاللّه ِ مِنْها، وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلى لِسانِ کُلِّ نَبىٍّ وَفى کُلِّ کِتابٍ؛

خدایت رحمت کند! بدان که ربا حرام و از گناهان کبیره است و خداوند بر آن وعدهآتش داده است پس پناه مى بریم به خدا از آتش. ربا را همه پیامبران و همه کتاب هاىآسمانى حرام کرده اند. حدیث

 

۳۴ امام رضا علیه السلام: لَیْسَ بَیْنَ الْوالِدِ وَ وَلَدِهِ رِبا وَ لا بَیْنَ الزَّوْجِ وَ الْمَرأَهِ رِبا؛

بین پدر و فرزند و بین شوهر و همسرش ربا (حرام) نیست. [فقه الرضا، ص ۲۵۸]

۳۶ امام رضا علیه السلام: إِنَّ اللّه َ یُؤَخِّرُ إِجابَهَ الْمُؤْمِنِ شَوْقا إلى دُعائِهِ وَیَقُولُ: صَوتٌ اُحِبُّ أَنْأَسْمَعَهُ، وَیُعَجِّلُ إجابَهَ دُعاءِ الْمُنافِقِ وَیَقُولُ: صَوْتٌ أَکْرَهُ سَماعَهُ؛

خداوند اجابت دعاى مؤمن را به شوق (شنیدن) دعایش به تأخیر مى اندازد ومى گوید: «صدایى است که دوست دارم آن را بشنوم» و در اجابت دعاى منافق عجلهمى کند و مى گوید: صدایى است که از شنیدنش بدم مى آید. [فقه الرضا علیه السلام، ص ۳۴۵]

۱۵ امام رضا علیه السلام: و مَنِ اغْتَسَلَ مِنَ الْماءِ الَّذى قَدِ اغْتُسِلَ فیهِ فَاَصابَهُ الْجُذامُ فَلایَـلومَنَّ اِلاّ نَفْسَهُ ؛

هر کس با آبى غسل کند که پیش تر در آن غسل شده است و به جذام مبتلا شود،کسى را جز خود سرزنش نکند. [کافى، ج ۶، ص ۵۰۳، ح ۳۸]

۲۰ امام رضا علیه السلام: عَلَیْکَ بِالاِثْمِدِ فَاِنَّهُ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یُنْبِتُ الاَْشْفارَ وَ یُطَیِّبُ النَّکْهَهَ وَیَزیدُ فِى الباه؛

سرمه سیاه بِکشید، چرا که دیده را جلا مى دهد، مژه ها را مى رویاند، دهان را خوشبومى کند و بر توان جنسى مى افزاید. [مکارم الاخلاق، ص ۴۶]

۲۸ امام رضا علیه السلام: مِنْ اَخْلاقِ الاَْنبیاءِ التَّنَظُّفُ؛

پاکیزگى از اخلاق پیامبران است. [کافى، ج ۵، ص ۵۶۷، ح ۵۰]

۳۴ امام رضا علیه السلام: اَروى اَنَّ جَبْرَئیلَ علیه السلام اُهْبِطَ اِلى رَسولِ اللّه ِ صلی الله علیه و آلهفَقالَ : یا رَسولَ اللّه ِ ، اِنَّاللّه َ عَزَّوَجَلَّ یَقْرَاُ عَلَیْکَ السَّلامَ وَ یَقولُ لَکَ : اِقْرَأ : بِسمِ اللّه ِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ «لاَ تَمُدَّنَّعَیْنَیْکَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ اَزْو جا مِنْهُمْ» الآیَهَ. فَاَمَرَ النَّبىُّ صلی الله علیه و آله مُنادیا یُنادى: مَنْ لَمْ یَتَاَدَّبْبِاَدَبِ اللّه ِ تَقَطَّعَتْ نَفْسُهُ عَلَى الدُّنْیا حَسَراتٍ ؛

روایت مى کنم که جبرئیل علیه السلام به نزد پیامبر خدا فرود آمد و گفت : اى پیامبر خدا!خداوند تو را سلام مى رساند و به تو مى فرماید : بخوان به نام خداى مهرگسترِ مهربان،هرگز به آنچه اصنافى از ایشان را از آن برخوردار کرده ایم ، چشم مدوز که زیور زندگىدنیاست تا ایشان را بیازماییم . و بدان که روزىِ پروردگار تو بهتر و پایدارتر است ، پسپیامبر خدا صلی الله علیه و آله به کسى فرمود تا جار بزند : هر کس [با عمل به این آیه ]به ادب خداآراسته نگردد ، روحش با حسرت از دنیا جدا مى شود. [فقه الرضا، ص ۳۶۴]

۳۹ امام رضا علیه السلام: … فَاِن قالَ قائِلٌ : فَلِمَ وَجَبَ عَلَیْهِمْ مَعْرِفَهُ الرُّسُلِ وَالاِْقْرارُ بِهِموَالاِْذعانُ لَهُم بِالطّاعَهِ؟ قیلَ : لاَِنـَّهُ لَمّا اَنْ لَمْ یَکُنْ فى خَلْقِهِمْ وَ قُواهُم ما یُکْمِلونَ بِهِمَصالِحَهُم وَ کانَ الصّانِعُ مُتَعالیا عَنْ اَنْ یُرى وَ کانَ ضَعْفُهُمْ وَ عَجْزُهُمْ عَنْ اِدْراکِهِظاهِرا ، لَمْ یَکُنْ بُدٌّ لَهُمْ مِنْ رَسولٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُمْ مَعْصومٍ ، یُؤَدّى اِلَیْهِم اَمْرَهُ وَ نَهْیَهُوَ اَدَبَهُ ، و یَقِفُهُمْ عَلى ما یَکونُ بِهِ اجْتِرارُ مَنافِعِهِمْ وَ مَضارِّهِم ؛

اگر کسى بگوید : چرا شناخت پیامبران و اعتراف به آنها و اقرار به (لزوم)اطاعت از آنان ، بر مردم واجب است؟ در پاسخ گفته شود : چون در وجود مردمو قواى آنان ، چیزى نیست که با آن ، مصالحشان را کامل سازند و آفریدگار نیزبرتر از آن است که دیده شود ، سستى و ناتوانى آنان از ادراک او آشکار است ،پس چاره اى جز این نیست که میان خداوند و مردم ، پیام آورى معصوم باشد که اوامرو نواهى و ادب (و آموزه هاى) او را به ایشان برساند و آنها را به آنچه مایه سودو زیانشان است ، آگاه سازد. [عیون اَخبار الرضا ، ج ۱، ص ۱۰۷ ح ۱]

 

۲۱ امام رضا علیه السلام: کَثْرَهُ اَکْلِ الْبَیْضِ وَ اِدْمانُهُ یورِثُ الطُّحالَ وَ ریاحا فى رَأسِ الْمَعِدَهِ وَالاِْمْتِلاءُ مِنَ الْبَیْضِ الْمَسْلوقِ یورِثُ الرَّبوَ وَ الاِْبْتِهارَ؛

زیاد خوردن تخم مرغ و معتاد شدن به آن، بیمارى ورم طحال مى آورد و ایجادکننده بادهایى در سرِ معده است و زیاد خوردن تخم مرغ آب پز، نفَس تنگى و نفَسبریدگى مى آورد. [بحارالأنوار، ج ۵۹، ص ۳۲۱]

۲۲ امام رضا علیه السلام: یَنْبَغى اَنْ تَحْذَرَ… اَنْ تَجْمَعَ فى جَوفِکَ الْبَیضَ وَ السَّمَکَ فى حالٍواحِدَهٍ، فَاِنَّها اِذَا اجْتَمَعا وَلَّدا القُولَنْجَ و ریاحَ الْبَواسیرِ، وَ وَجَعَ الاَْضْراسِ؛

بپرهیز از این که… تخم مرغ و ماهى را هم زمان بِخورى، چرا که هرگاه این دو بایکدیگر خورده شوند، قولنج، باد بواسیر و دندان درد مى آورند. [حیاه الامام الرضا، ج ۱، ص ۲۲۲]

۲۴ امام رضا علیه السلام: ـ لِبَعْضِ قَهارِمَتِهِ ـ : اِسْتَـکْثِروا لَنا مِنَ الباذَنـْجانِ، فَاِنَّهُ حارٌّ فى وَقْتِالْبَرْدِ، بارِدٌ فى وَقْتِ الْحَرِّ، مُعْتَدِلٌ فِى الاَْوقاتِ کُلِّها جَیِّدٌ فى کُلِّ حالٍ؛

به یکى از پیشکاران خود ـ : براى ما، بادمجان زیاد تهیه کنید، چرا که در هنگام سرما،گرم و در هنگام گرما، سرد است، در همه اوقات، معتدل و در هر حال، خوب است. [طب الائمه، ص ۱۳۹]

۳۱ امام رضا علیه السلام: اَلْحِمَّصُ جَیِّدٌ لِوَجَعِ الظَّهْرِ؛

نخود براى کمر درد مفید است. [کافى، ج ۶، ص ۳۴۳، ح ۴]

صاحِبُ النِّعمَهِ یَجِبُ أن یُوَسِّعَ عَلى عِیالِهِ؛

بر صاحب نعمت واجب است که به نانخورَش گشایش رساند.

مِن أخلاقِ الأنبِیاءِ التَّنَظُّفُ؛

پاکیزگى از اخلاق پیامبران است.

لَم یَخُنکَ الأَمینُ ولکِنِ ائتَمَنتَ الخائِنَ؛

امین به تو خیانت نمى کند ؛ بلکه این تویى که به خائنى امانت سپرده اى.

 

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نشر نخواهد شد

امارگیر سایت