جدید
خانه / تازه / جایگاه عقل در کلام ایت الله بهاء الدینی

جایگاه عقل در کلام ایت الله بهاء الدینی

جایگاه عقل در کلام  ایت الله بهاء الدینی

 

 عقل رابطه بین انسان وخدای تعالی است

اایشان می فرمایند :عقل که رابطه بین انسان و خدای تعالی است ، خودش محسوس به حس بصر نیست ، عقلی که خدای تعالی در باره او می گوید : ما خلقت خلقا هبهاء الدینیو احب  الی منک  واز همه مقامش بالاتر است ، از کوه ودشت ، شمس و قمر و…. چ.ن پیزی که می تواند خدا را معرفی کند. همین عقل  است و رابطه عقلی  نفس فقط اتش فشانی می کند . همه اتشهاییکه از صدر عالم بوده است  اتش نفس است .عقل اتش ندارد ، عقل ان است که در  انبیا واولیای خداست. اثار ان هم همان اثاری است که در انبیاست این است که انسان معصیت خدا را انجام نمی دهد . اگر انسان عذاب خدا را بفهمد  ، از همه بیشتر می ترسد . اما رحمت خدا نگذاشته است ما عذابش را بفهمیم . عذاب خدا این است وقتی طغیان کردیم  می گوید: برو گم شو  .واین از همه عذابها بدتر است . اگر به انسان گفتند: برو دنبال کارت همه چیز او  معطل است . من نمی گویم که این معنا را وجدان کنید  ، چون ادمی را بهشتی می کند  بدیها  را دور می کند  عقل است و انپه انسان را در  اتشها می برد ، نفس و شیطان است .

حضرت علی علیه السلام در اوصاف متقین می گوید : شرورهم مامونه یعنی اتشها دارند  یعنی اینها اتش دارند ،  ولی اتش انها کسی را نمی سوزاند ، جلوی اتش را می گیرند ، ولی جلوی رحمت را رها می کنند . اگر انسان به این مرحله برسد که خود را بسازد  وبداند انسان هم مثل خانه ، احتیاج به ساختن دارد . وساختن نفوس از همه ساختن ها بالاتر است. اگر انسان نفس الهی پیدا کند  مبدا خیرات وبرکات است . بدانید راه نجات این است که از طریق اهل بیت حرکت کنید و راه دیگری نیست . اگر می خواهید ساخته شوید باید تابع اهل بیت باشید .

منبع کتاب نردبان اسمان

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نشر نخواهد شد

امارگیر سایت