جدید
خانه / تازه / سیزده نوروز هیچگاه نحس نیست(روز طبیعت)

سیزده نوروز هیچگاه نحس نیست(روز طبیعت)

سیزده نوروز هیچگاه نحس نیست(روز طبیعت)

سیزده نوروز هیچگاه نحس نیست(روز طبیعت)

۱۳فروردینروز طبیعت
روز طبیعت
شرح مناسبت:
سیزده، روز پایان دوره جشن های نوروزی است. در این روز مردم بنابر یک سنت فرهنگی از خانه ها بیرون و به دشت و صحرا و باغ می روند تا آخرین روز عید را در طبیعت و درکنار سبزه و گیاه و آب روان چشمه ها و جویبارها به شادی و خوشی بگذرانند. در گذشته، مردم قید و بندی برای رفتارهای خود در روز سیزده نمی پذیرفتند و با پرخوری ها و هوسبازی ها و شادخوارگی ها نظم و قرارهای اجتماعی را بر هم می زدند و آشوب و آشفتگی هایی در روال معمول زندگی خود پدید می آورند. رفتارهای بی بند و بار و آشوبگرانه برخی، حوادث ناگواری می آفرید که گریبان آنها و دیگران را می گرفت و گاهی مصیبت هایی به بار می آورد. مردم این مصیبت ها و نا خجستگی ها را اثری از نحسی شماره سیزده می پنداشتند. از این رو، سیزده فروردین را هم نحس و بدشگون می انگاشتند. در زمان کنونی با دگرگونی های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در جامعه ایران و تغییرات در چگونگی برگزاری مراسم سیزده بدر و پدید آمدن رفتارها و آئین هایی مطابق و مناسب با فرهنگ مردم جامعه کنونی، باز مردم ایران در هر جایی که هستند سیزده نوروز را با شور و گرمی و سرور در بیرون از خانه ها و در دشت و باغ و بوستان جشن می گیرند. برای گذراندن این روز در فضای باز طبیعت کوه و دشت آرزو می کنند که روز سیزده شان، روزی آفتابی و گرم باشد. از صبح زود سیزده هر چند خانواده نزدیک و خویشاوند با هم شیرینی و آجیل باقی مانده از ایام عید را با خوراک آماده مانند سبزی پلو با کوکو، باقالی پلو با گوشت، و بار و بنشن و سیر و پیاز سرخ کرده و کشک ساییده و سرکه و رشته و سایر مخلفات آش رشته، که حتماً باید در صحرا پخته شود، و کاهو و سرکه انگبین عصرانه، و سماور و قند و چای و رادیو و …… با خود بر می دارند و با اتومبیل و هر وسیله که مهیا باشد به خارج از شهر می روند. در بیرون شهر، خانواده ها دسته دسته در کنار آب و سبزه یا زیر درختان سبز بساط خود را می گسترند و اجاق و آتش را روشن می کنند و دیگ آش رشته را روی اجاق بار می گذارند و سماور را آتش می کنند.بچه ها به بازی هایی مانند جفتک چارکش، الاکلنگ، گرگم به هوا و تاب بازی، که از معمول ترین بازی هاست، مشغول می شوند. پسران جوان هم معمولاً الک دولک بازی می کنند. بزرگسالان هم هریک به گونهای خود را سرگرم می کند. ظهر، هرخانواده سفره ای می گسترد و آش رشته و باقلاپور، یا سبزی پلوبا کوکو و ماهی را که در دیس و کاسه و بشقاب کشیده شده در میان سفره می چیند و زن و مرد، پیر وجوان و کودک با خنده و شوخی دور سفره می نشینند و مشغول خوردن می شوند.خوردن آجیل و کاهو با سرکه انگبین، عصرانه بیشتر مردم است. نزدیکی های غروب قبل از ترک کردن صحرا، هر خانواده سبزه ای را که پیش از نوروز به نشانه برکت و فراوانی کاشته اند، در آب می اندازند به خانه های خود بازمی گردند .
په بجاست نسبت به این روز با یک دید عارفانه نگاه کنیم. مخصوصا امسال که تقارن شده به شب شهادت صدیقه طاهره سلام الله علیها  و از شادی ها وسرور کاسته  و حرمت ایام سوگواری حضرت  زهرا سلام الله را حفظ نمائیم
آیات و روایات متناسب :
روز طبیعت
قرآن کریم:
و أنزَلنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأنبَتنا فِیها مِن کُلِّ زَوجٍ کَریمٍ
و از آسمان آبی فرو فرستادیم و در آن (زمین) از هر نوع [گیاه]نیکویی رویاندیم
لقمان ، آیه ۱۰
قرآن کریم:
وَ أنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأنبَتنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهجَهٍ
و برای شما از آسمان آبی فرو آوردیم و به وسیله آن باغ‏های سرورانگیز رویاندیم
نمل ، آیه ۶۰
پیامبرصلی الله علیه وآله :
النَّظَرُ فی ثَلاثَهِ أشیاءٍ عِبادَهٌ : النَّظَرُ فِی وَجهِ الوالِدَینِ و فِی المُصحَفِ و فِی البَحرِ
نگاه کردن به سه چیز عبادت است : به صورت پدر و مادر ، به قرآن و به دریا
بحار الأنوار ، ج ۱۰ ، ص ۳۶۸ ۸۹۹۸
پیامبرصلی الله علیه وآله :
لاتُحرِقُوا النَّخلَ و لاتُغرِقوهُ بِالماءِ و لاتَقطَعُوا شَجَرَهً مُثمِرَهً و لاتُحرِقُوا زَرعاً لأِنَّکُم لاتَدرونَ لَعَلَّکُم تَحتاجُونَ إلَیهِ
نخل را نسوزانید و آن را در آب غرق نکنید. درخت بارور را قطع نکنید و زراعت را به آتش نکشید ؛ زیرا شما نمی‏دانید ، شاید در آینده به آن نیازمند شوید
الکافی ، ج ۵ ، ص ۲۹
امام علی علیه السلام:
النَّظَرُ إلَی الخُضرَهِ نُشرَهٌ
نگاه کردن به سبزه موجب شادابی است
نهج البلاغه ، حکمت ۴۰۰
امام صادق‏علیه السلام :
لاتَطیبُ السُکنی إلّا بِثَلاثٍ : الهَواءِ الطَّیِّبِ وَ الماءِ الغَزیرِ العَذبِ و الأرضِ الخَوّارَهِ
زندگی با سه چیز خوش می‏شود : هوای پاک ، آب فراوان گوارا و زمین نرم و سست [آماده زراعت]
تحف العقول ، ص ۳۲۰
امام صادق‏علیه السلام:
النَّشوَهُ فی عَشَرَهِ أشیاءَ : المَشی و الرُّکُوبِ و الاِرتمِاسِ فِی الماءِ و النَّظَرِ إلَی الخُضرَهِ
شادابی در ده چیز است : پیاده روی ، [اسب] سواری ، آب تنی (شنا) و نگاه کردن به سبزه . . .
الخصال ، ص ۴۴۳
امام کاظم‏علیه السلام :
ثَلاثَهٌ یَجلینَ البَصَرَ : النَّظَرُ إلَی الخُضرَهِ و النَّظرُ إلَی الماءِ الجاری و النَّظَرُ إلَی الوَجهِ الحَسَنِ
سه چیز دیده را روشنی می‏بخشد : نگاه به سبزه ، نگاه به آب جاری و نگاه به صورت زیبا . . .
الخصال ، ص ۹۲

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نشر نخواهد شد

امارگیر سایت