جدید
خانه / تازه / شهادت امام باقر (علیه السلام)

شهادت امام باقر (علیه السلام)

شهادت امام باقر (علیه السلام)

قالَ الاِمامُ الْباقِرُ(علیه السلام): عالِمٌ یُنتَفَعُ بِعِلمِهِ اَفضَلُ مِن سَبعینَ اَلفٍ عابِدٍ؛

دانشمندی که از علمش سود برند،از هفتاد هزار عابد بهتر است.(بحارالانوار،ج۷۵ر)

رهبر معظم انقلاب در معرفی امام پنجم می فرمایند :

ا نسان ۲۵۰ ساله | امام باقر علیه‌السلام و سازماندهی تشکیلات پنهانی تشیعامام باقر علیه‌الصلاهوالسلام در ایجاد تشکیلات تشیع و یک سازمان قوى و همگانى از همه‌ى وسایل مشروع و ممکن استفاده کرد. (۲۵/۶/۶۷‌) همین‌که افرادی را تربیت کند، به عنوان وکیل و نایب ‌خود بگذارد که کار آن حضرت را دنبال کنند، و ادامه‌ى تبلیغات و تعلیمات آن حضرت را به عهده بگیرند. این سازماندهى ‌پنهانى امام باقر بود، که از زمان قبل از امام باقر شروع شده بود، اما در زمان آن حضرت یک هیجان بیشترى پیدا کرد که کارى بسیار خطرناک بود(۹/۵/۶۶)

شناخت امام باقر علیه السلام:

امام محمد باقر (ع)، جمعه‏ی نخستین روز ماه رجب سال پنجاه و هفت هجری در شهر مدینه چشم به جهان گشود. نام او «محمد» و کنیه اش «ابو جعفر»، و «باقر العلوم‏» یعنی‏ «شکافنده‏ی دانشها» لقب آن گرامی است.
نسب امام محمد باقر (ع) هم از جانب پدر و هم از جانب مادر ‏به پیامبر (ص) و حضرت علی و زهرا (ع) می‏رسد، زیرا پدر او امام زین العابدین(ع) فرزند امام حسین(ع)، و مادر او بانوی گرامی ‏«ام عبد الله‏» دختر امام مجتبی (ع) است. ۱
پیامبر (ص) به «جابر بن عبد الله انصاری‏» فرمود: ای جابر! تو زنده می‏مانی و فرزندم‏ «محمد‏» را که نامش در تورات ‏«باقر» است در می‏یابی، بدان هنگام سلام مرا بدو برسان. ۲
دانش امام محمد باقر (ع) نیز همانند دیگر امامان از سر چشمه‏ی وحی بود.
«جابر بن عبد الله‏» نزد امام محمد باقر (ع) می‏آمد و از آن حضرت دانش فرا می‏گرفت و به آن گرامی مکرر عرض می‏کرد: ای شکافنده‏ی علوم ! گواهی می‏دهم تو در کودکی از دانشی خداداد برخورداری. ۳
شخصیت علمی امام محمد باقر (ع) چنان خیره کننده بود که‏ «جابر بن یزید جعفی‏» به هنگام روایت از آن گرامی می‏گفت: «وصی اوصیاء و وارث علوم انبیاء محمد بن علی بن الحسین مرا چنین روایت کرد … » ۴
امام محمد باقر (ع)، هفتم ذیحجه‏ی سال ۱۱۴ هجری در پنجاه و هفت ‏سالگی در زمان ستمگر اموی ‏«هشام بن عبد الملک‏» مسموم و شهید شد. جسم مطهرش را در بقیع کنار آرامگاه امام مجتبی(ع) و امام سجاد (ع) به خاک سپردند،

صفا وکدورت قلب از دیدگاه امام باقر علیه السلام

سلام می کوید :خدمت حضرت امام باقر علیه السلام بودم که شخصی به نام حمران بن اعین وارد شد  سوالاتی کرد  ووقتی که خواست برود ، عرض کرد : یابن رسول الله، خدا شمارا طول عمر عنایت کند وما را بیش از این بهره مند گرداند . خواستم وضع خود را برای شما شرح دهم . وقتی که ما شرفیاب به محضر شما  می شویم  قلبمان صفایی پیدا  می کند  ودنیا را فراموش نموده  وثروت دنیا در نظرمان بی ارزش  جلوه می کند ولی همینکه  از خدمت شما  دور می شویم   ودر  اجتماع با مردم و اهل خرید  وفروش روبرو می شویم وتماس می گیریم باز  بدنیا علاقه مند  می شویم .

امام در پاسخ فرمودند : این قلب  است ( یعنی  دارای تحول وانقلاب  و دگرگونی است ) گاهی  سخت  وگاهی  نرم می شود سپس قرمود: اصحاب رسول الله (صل الله واله وسلم)به ان حضرت عرض  کردند : ما می ترسیم منافق باشیم . پیغمبر پرسیدند: بواسطه چه چیز ؟ جواب  دادند وقتی که خدمت شما هستیم، ما را بیدار نموده وبه اخرت متمایل می سازید  وترس به ما روی می  اورد واز دنیا فراموش می کنیم و به ان  بی رغبت  می شویم بگونه ای که گویا با چشم ، اخرت وبهشت و جهنم را مشاهده می کنیم. این حال تا موقعی است که در خدمت شما هستیم، همینکه از خدمت شما خارج شده  وبه منزل می رویم وبوی فرزندان به شامه ما می خورد و خانه وزندکی خودرا می بینیم حالت قبلی را از دست می دهیم که گویا هیچ سابفه پنین حالی را  نداشته ایم . ایا با این خصوصیات منافق نیستیم ؟

فرمود: هرگز این پیشامدها وتغییرات  از وسوسه های شیطان است که شما را دنیا  متمایل می کند .به خدا قسم اکر بر همان حال اول که ذکر کردید مداومت داشته  باشید ، فرشتگان اسمان با شما مصافحه می کنند وبر روی اب راه خواهید رفت . انگاه مطالبی را در باره توبه برای اصحاب خویش بیان فرمود. روحش شاد

اصول کافی ، جلد ۲ ص ۴۲۳ و۴۲۴.

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نشر نخواهد شد

امارگیر سایت